Mustafa Kemal Atatürk, hayatının son yıllarında büyük bir asalet örneği sergileyerek, yıllar içinde kendisine hediye edilen veya kendi imkânlarıyla kurduğu tüm taşınmaz mallarını ve çiftliklerini Türk milletine bağışlamıştır. 11 Haziran 1937 tarihinde Trabzon’daki Atatürk Köşkü’nde bulunduğu sırada kaleme aldığı bir vasiyetle; başta Ankara’daki Orman Çiftliği olmak üzere, Yalova, Silifke, Tarsus ve Dörtyol’daki tüm mülklerini, içindeki canlı ve cansız demirbaşlarıyla birlikte hazineye devretmiştir. Atatürk, bu bağışına dair Başvekalet’e gönderdiği tezkerede, "Mal ve mülk bana ağırlık veriyor. Bunları milletime bağışlamakla ferahlık duyuyorum. İnsanın serveti, kendi manevi şahsiyetinde olmalıdır. Ben milletime daha çok verebilmek istiyorum," ifadelerini kullanmıştır. Bu davranışıyla o, devlet adamlığının sadece yönetmek değil, her şeyiyle ait olduğu millete hizmet etmek olduğunu kanıtlamıştır. Bu çiftlikler, bugün halen devlet eliyle işletilmekte ve Atatürk’ün modern tarım vizyonunun birer simgesi olarak varlığını sürdürmektedir.
